سلام...

منِ سراپا تقصیر هم به جمع نویسندگان این وبلاگ گروهی پیوستم...

حس عجیبی است... همین در وبلاگ گروهی نوشتن را می گویم!

تجربه اش کردم! یک بار با 4 تا از دوستان! البته اونجا فقط 4 نفر بازدید کننده داشت! من و رضا و امید و ابراهیم!

ولی خیلی خوبه! بهتر از نوشتن در وبلاگ شخصیه...

...

داشتم آرشیو نه چندان زیاد این وبلاگ رو می خوندم...

آخرش هم نفهمیدم اجتماعی است؟! سیاسی است؟! همینجوری(!) است؟! چی چی است؟!

ولی...

فهمیدم کاملا آزادِ آزاده. دموکراسی به معنی واقعی کلمه!

...

خوشحالم...

از اینکه در جوار بزرگان بلاگ پارسی، " احمدرضا توسلی، حسین جعفریان، محمد امین چیت گران، محمد روستایی، هدیه ملک، لیلا وزینی" (به ترتیب حروف الفبا!) باید بنویسم و مطمئنا خیلی چیزها هم یاد خواهم گرفت!

...

تا بعد...